Wat is het doel van de Groene Rekenkamer?

Hoe lang bestaat de Groene Rekenkamer?

Wat doet de Groene Rekenkamer?

Heeft de Groene Rekenkamer ook iets positiefs te bieden?

Wat zijn uw toekomstplannen?

Wie zijn er betrokken bij de Groene Rekenkamer?

Waarom die naam: Groene Rekenkamer?

Is de wetenschappelijke wereld corrupt?

Is de Groene Rekenkamer rechts? 

Hoe komt U aan Uw geld

Geeft U ook lezingen?

Heeft U ook materiaal voor scripties?

Waarom zou ik doneren?

Wat is de Groene Rekenkamer?

De Groene Rekenkamer is een door wetenschappers en journalisten opgerichte stichting (2008) die zich volgens de statuten ten doel stelt: ‘het kritisch volgen van het overheidsbeleid op het gebied van milieu, gezondheid, technologie en verwante gebieden en te bevorderen dat dit wordt gebaseerd op wetenschappelijke analyses van risico’s en kosteneffectiviteit van maatregelen en deze kenn is aan een zo breed mogelijk publiek te verspreiden’.

Een korte toelichting hierop vindt U in het filmpje op deze pagina, maar eigenlijk moeten we naar het totaal van onze websites www.groenerekenkamer.nl en www.klimatosoof.nl verwijzen. Zie ook de foldertekst.

Waarom die naam: Groene Rekenkamer?

Ooit bestond de milieuproblematiek uit evidente vuiligheid, hinder of schade. De rol van de wetenschap was beperkt: opruimen die zooi! Maar met dat de maatschappij schoner werd - dramatisch schoner - en de mensen dus minder last van het milieu kregen, verschoof de aandacht naar de lange termijn gevolgen. Dat was niet eenvoudig: wat zijn de gevolgen over pakmbeet 25 jaar van het leven in een fors verschoond milieu? Je zou verwachten dat er studies zouden verschijnen over dat het mensen zo goed gaat in een schonere wereld. Dat is natuurlijk ook wel zo, maar daar was weinig aandacht voor - van goed nieuws kan de schoorsteen niet roken. De aandacht verschoof daarom vooral naar de effecten van iets uiterst ingewikkeld en mysterieus (dus iets waar je makkelijk bang voor kunt zijn!), iets in de verre toekomst (zodat er permanent een dreiging hangt: als de ramp vandaag niet komt, dan misschien wel morgen), iets waar je ‘slechte mensen’ aan kunt koppelen, immorele duivels (zoals die van de chemische industrie!).

Van alles en nog wat moest vanaf dat moment onderzocht worden op zijn mogelijke kankerverwekkendheid. Dat is een tamelijk hopeloze aangelegenheid (zie hier), maar inmiddels is wel duidelijk: afgezien van actief roken en enkele vormen van beroepsmatige blootstelling krijg je van het milieu geen kanker. Dat krijg je van oud worden en pech hebben. Je levensstijl speelt daarbij een kleine rol, je genen, of beter: de zwakke plekken daarin, zijn veel belangrijker.

Dit is in principe goed nieuws - en het is al vele jaren bekend - maar er heeft zich een complete industrie van politci, journalisten, activisten en onderzoekers gevromd die zijn best doet dat nieuws zo veel mogelijk voor U verborgen te houden. Van goed nieuws kan de schorosteen niet roken, , maar een bang publiek heeft permament behoefte aan neiewus, en aan krachtig beleid! En dus wordt U bestookt met een permament bombardement van  verichten over de rampen die U te wachten staan.

Dat is allemaal op wetenschap gebaseerd - hoe kan dat dan?

Wetenschappelijke studies geven zelden een eenduidig beeld, ze spreken elkaar nogal eens tegen of ze zijn om allerlei verschillende redenen minder betrouwbaar. Het is dus verschrikkelijk moeilijk om op basis daarvan een conclusie te trekken - zeker over de gevolgen van een paar milligrammen van stofje X over tientallen jaren bij een groep mensen die onvoorstelbaar veel verschillende dingen eet, drinkt en doet. . Als je eerlijk bent is meestal de conclusie van het lezen van een stapel wetenschappelijk onderzoek: we weten het eigenlijk nietmaar politici willen graag beleid voeren, ‘iets doen voor de mensen’ en dan is de oplossing: gebruik alleen de studies die je vooringenomen standpunt bevestigen!.De media oefenen druk uit

Via deze methode is de maatschppij in de afgelopen decennia geconfronteerd met een stortvloed aan Grote Bedreigingen (kankerverwekkende stoffen in de voeding, dioxine, zure regen, kernenergie, klimaat, maar de lijst is nog veel langer) die iedere keer gebaseerd waren op enorme overdrijving en die iedere keer aanleiding gaven tot veelomvattend en peperduur beleid. Dat kostte weliswaar bakken met geld, maar leverde zelden wat op, maar dat werd niet genoteerds omdat de media naar het volgende probleem waren gezapt.

Behalve de betrokken activisten, journalisten en politici wordt hier natuurlijk niemand beter van: de oprichters van de Groene Rekenkamer vroegen zich daarom af hoe deze geldverspilling die rechsttreeks ten koste gaat van de menselijke gezondheid aan banden zou kunnen worden gelegd.

De gedachtee kwam op dat milieubeleid en verwante sectoren niet alleen achteraf zouden moeten worden gecontroleerd door een Rekenkamer, maar ook vooraf door een Groene Rekenkamer. Die zou wetten en regels moeten beoordelen: is dit wel gebaseerd op het meest recente wetenschappelijk onderzoek? Geeft dit wel een eerlijk beeld van dit probleem? Is er reden om te denken dat deze oplossing ook echt werkt?

Zo’n Groene Rekenkamer is er niet in Nederland en omdat wij ons in feite wel zo gedragen hebben we voor deze naam gekozen.

De Verenigde Staten hebben overigens een wet die iets dergelijks beoogt, de zogeheten Data Quality Act. Zie ook het stukje hieronder.

Is de wetenschappelijke wereld corrupt?

Neen zo algemeen kun je dat niet zeggen. Maar er is wel een aantal zorgwekkende fenomenen.

1. De wetenschappelijke controle. Wie wel eens journalistiek werk verricht weet dat sommige stukjes door meerdere journalisten/externe deskundigen worden gelezen alvorens een redactie tot publicatie over gaat: ‘Zeg wat vindt jij hier nu van?’. In de wetenschappelijke wereld heeft men ook ziets en het heet Peer Review. Men is er heel trots op en presenteert het als een soort garantie van kwaliteit. Als iets niet peer reviewed is wordt het al ras afgewezen: dat kan nooit wat zijn.
Het is eigenlijk een nogal zielige vertoning. Natuurlijk kan het zinvol zijn om andere deskundigen naar een stuk te laten kijken, maar er zijn inmiddels zo veel voorbeelden van slechte stukken die gepubliceerd werden omdat de ‘reviewer’ een vriendje van de autur was (of het omgekeerde), en zoveel voorbeelden van peer reviewed stukken die te slecht waren voor woorden of platte fraude  betroffen dat je peer reviews het best kunt omscrhijven als een vermolmde totempaal.

Vooral gehypte wetenschappemn, zoals de climatologie en het stam celonderzoek - hier valt veel roem en geld te halen - hebben tijdschriften die liever kiezen voor hot news in pllaats van hot quality en een peer reviewtjhe is daarbij van geen betekenis.

Gelukkig wordt er geexperimenteerd met tijdschriften zonder peer review of waarbij je via het internet vooraf of achteraf over het artikel kunt discussieren. Het probleem wordt wel gezien in sommige wetenschappen - alhoewel er geen siganeln zijn d at de milieuwetenschappen zoals de climatologie zijn juist zeer verknocht aan het peer review systeem omdat al; hun peers vriendjes zijn  (Zie bijvoorbeeld het Wegmanrapport)

Gebrek aan concurrentie/audits

Universiteiten concurreren wel met elkaar en het is dan ook niet moeilijk om van een willekeurig onderwerp  studies te vinden die elkaar compleet tegenspreken. maar met zo’n stapel studies kan een overheid die staat te trappelen om iets te doen waar journalisten op af komen niets. Dus wordt een instelling ingehuurd om de literatuur samen te vatten.

Deze onderzoeken zijn nogal eens waardeloos. De Groene Rekenkamer heeft  een zogeheten audit verricht van een rapport  dat de tweede kamer over het klimaat had laten vervaardigen en concludeerde dat hier sprake was van wetenschappelijk broddelwerk. De gedetailleerde kritiek werd genegeerd, het rapport diende alleen maar om het reeds ingezette klimaatbeleid te ondersyteunen, niet om de werkelijke zin ervan ast te stellen.

Het IPCC, de VN-instelling die de klimaatproblematiek tracht te maximaliseren is een ander duidelijk voorbeeld van een een door polutci bediende wetenschappelijke zeef.

Audits - het kinutieus nadoen van bepaalde studies zouden een oplossinbg zijn hiervoor, maar overheden zitten natuurlijk niet te wachten op rapoorten waarin wordt geconcludeerd dat ze het slecht doen. Een andere oplossing is concurrentie: besteed de samenvatting van de wetenschappelijke literatuur niet uit aan een maar aan twee instellingen die met elkaar moeten concurreren. Uw ‘Navigator’ orienteert zich ook niet op een satelliet om Uw positie te bepalen, maar op meerdere. Duidelijk is in ieder geval wel dat de overheid niet een neutrale instelling is, zoals ze zich graag presenteert.

Beleidsondersteunend onderzoek (zie bijvoorbeeld het boek van Kobben).

In de milieuwereld heeft men helemaal geen bewijs nodig! Men weet het eigenlijk al.

de maatschappij spendeert vermogens aan piepkleine gevaren en heeft geen geld meer over voor de grote gevaren, zoals die aan de oppervlakte komen in de afgevulde ziekenhuizen, de armoede in de derde wereld.

Dit betekent werk voor de activist, voor de politicus, voor de journalist en als-ie met de juiste conclusies op de proppen komt (zoals ‘we

Dat betekent dus dat er beleid wordt gevoerd op de volgende wijze. Eerst wordt iets tot probleem gepromoveerd

In dat klimaat probeert de Groene Rekenkamer een ander - eerlijker - geluid te laten horen. Niet door het ontkennen van milieuproblemen, maar door deze op hun wetenschappelijke waarde te schatten, envooral ook door hun belang te vergelijken met dat van andere problemen. Dan blijkt al gauw dat veel mensen zich zorgen maken om niets (en de wrekelijk gevaarlijke dingen negeren. We hopen dat een beter inzicht in die dingenten goede komt van iedereen. Dat is natuurlijk ook zo ool al gaat het wel ten koste van de omvangrijke kaste van paniekzaaiers die ons dan ook proberen te negeren.

Wie zijn er betrokken bij de Groene Rekenkamer
Hoe komt U aan Uw geld
Geeft U ook lezingen?
Heeft U ook materiaal voor scripties?

Is de Groene Rekenkamer rechts?

Neen. Het is natuurlijk net mogelijk voor iedereen te spreken, maar als U bereid bentDe term ‘rechts’ is vooral bedoeld als scheldwoord, maar zegt verder weinig. De Groene Rekenkamer voelt zich er in ieder geval niet door aangesproken.

Er is een aardige internet-quiz waarmee iedereen kan uitvinden of hij rechts of links is. Hoewel het niet mogelijk is voor iedereen te spreken vermoeden wij dat de ondersteuners van de Groene Rekenbkamer vooral bovenin de ruit te vinden zijn: voorstanders van maximale vrijheid, zowel de door links bepleite vrijheid voor homo’s

Vroeger was links de grote pleitbezorger van de vrijheid van meningsuitving, nu heerst aan die zijde hieromtrent grote verwarring en vind je minstens zo gedrevenb bepleitrers hiervan aan de rechtrerzijde. Het is dus geen links-rechts gebonden onderwerp. 

In de VS heet je rechts als je net als president Bush tegenstander bent van vergaand genetisch onderzoek. Binnen de Groene Rekenkamer zijn hiervoor weinig medestanders te vinden. En in die zin is de GRK dus eerder link.

maar in linkse kringen in Nederland (denk aan de Stier Herman) bestaat juist groot verzet tegen genetische modigficatie. Vanuit die optiek zijn we dus rechts

Waar het om gaat is: is het waar? Als gevolg van de linkse beweging van de afgelopen decennia is het gebruikelijk geworden om je bij alles afvte vragen: doet iemand dit wellicht omdat hij of zij er betrer van wordt . Wordt hij of zij wellicht betaald door een groot bedrijf om een bepaalde boodschap  uit te dragen. In principe is deze benadering goed: er zijn plenty voorbeelden van wetenschappelijke omkoperij, dus op dit gebied blijft waakzaamheid geboden.

Deze waakzaamheid is echter geperverteerd in een houding dat als je aan kunt tonen dat publikatie x door een bepaalde industrie is betaald dat je dan geen kennis meer hoeft te nemen van de inhoud. Door geld aan te nemen van een industrie zijn de auteurs hun corrupotie reeds aangetoond. Op dit gebied is de hysterie troef. Een onderzoeker die zijn reiskosten voor een lezing vermoed krijgt zal daarmee voortdurend achtervolgd worden als het ultieme bewijs van zijn corrupotie en niets  van wat hij vindt zal nog worden gehoord.

Echter: De inhoud gaat voor. Er is inmiddels een verziekt klimaat ontstaan waarbij het achtergalen van de financier lezers vrijwaart van het checken van de inhoud

Daar staat tegenover dat iemand die iets doet vanwege het goede doel en die gesponsord wordt door de overheid  niethoeft te verzen voor enige kriotische benadering: alles wat hij zegt wordt geloofd. Inmiddels is duidelijk dat in deze wereld de corruptie wel deglijkis doorgedrongen en dat er dus net zo veel reden is om kritisch te kijken naar een publikatie die gefinancierd is door een industrieals naar een publikatie in het kader van het verbeteren van de wereld. Meer nog: naar de eerste wordt al standaard zeer kritisch gekeken, naar de tweede in het geheel niet.

Voor de Groene Rekenkamer geldt maar een ding: eerlijkheid. En die eerlijkheid bereik je niet door partijen vooraf te verketteren of te verheerlijken, maar door Uit de medische wereld is bekend dat de materie zo gecompliceerd is en zo vatbaar voor corruptie dat zelfs meerdere studies nog een voldoende beeld geven. Dat mag zo zijn maar dat laat onverlet dat je baseren op een bron in ieder geval onvoldoende is. De milieuwetenschappen zijn bij uitstek een wereld waar een bron als ruim voldoende gezien word zeker als deze mooi past tegen de achtergrond van de slechte verwachtingen die men sowieso al heeft.

Het is udielijk dat dit uiteindelijk op geen enkele manier gunstig uitpakt voor het welzijn van de mensen. Niet de werkelijke gevaren worden geidentificeerd en bestreden, maar alleen de gevaren die in een poliutieke kraam uitkoemn

Waarom zou ik doneren?

Er wordt vaak de vraag gesteld: welke wereld wilt U Uw kinderen achterlaten. Voor ons is de vraag belangrijker: welke kinderen laat U deze wereld na? De huidige opvoeding priduyceert bange wezentjes die bij die een probleem liever mijden dan oplossen en die geleerd zijn  het omvallen van een boomn gelijk te stellen met het vergaan van de wereld.Daarom is het van het grootste belang om nu aan vooral de ouders duidelijk te maken dat we op d vevrkeerde weg zijn (We willen dus geen anti-milieuprojecten op school gaan geven. laten ze daar maar ophouden met onze kinderen bang te maken en zich richten op rekenen en taal).

Dat is een reden om te doneren. Een andere is omdat U dan weet dat de dingen die we graag willen doen (zie hier) worden gedaan. En de slotreden is natuurlijk dat iedere donateur van minsten 25 € ook nog een prachtig boek krijgt (Enbgels) waarin haarfijn wordt uitgelegd waarom straling - de grote boeman vcan de kernenergie - veel minder gevaarlijk is dan we allemaal geacht worden te denken. Echt een eye-opener!

Hoe lang bestaat de Groene Rekenkamer

De Groene Rekenkamer is begin 2008 opgericht, maar bestond daarvoor al als een samenwerkingsplatform van de Stichting Kernvisie, het Platform Nederlandse Luchtvaart, de Stichting Heidelberg Appeal, de Stichting Klimaat en de vzw de Chlorofielen.

Wat doet de Groene Rekenkamer

De belangrijkste activiteit van de Groene Rekenkamer is informatie verstrekken via de beide websites. Af en toe worden seminars georganiseerd om mensen bij te praten. Als de stichting wat beter ondersteund wordt kan ook een wat krachtiger geluid richting de overheid.