———————————————————————————————————
———————————————————————————————————
Het NOS-journaal zond gisteravond (maandag 15 augustus) een reportage uit van verre-oosten-correspondent Wouter Zwart, want die was weer naar Fukushima gegaan, uiteraard omdat er nieuws is!!! Het was blijkbaar heel bijzonder nieuws want de rest van de wereld had het niet en dat is een veeg teken want op het ogenblik is ieder lek putdeksel in dat gebied wereldnieuws. Het heeft er dan ook alles van weg dat hier oud materiaal is gerecycled omdat paniekzaaierij over straling altijd lekker valt en toch door niemand gecontroleerd kan worden. En het rammelde dan ook aan alle kanten. Lees verder

Zo’n 80-90% van de Duitse bevolking is op het ogenblik tegen kernenergie en zou alle kerncentrales het liefst zo snel mogelijk sluiten; slechts 10-20% van de Duitsers is nog voor. Zelfs in Japan en Rusland zijn er meer voorstanders en wereldwijd zijn de verhoudingen zelfs compleet omgekeerd. De Duitse opstelling is nog immer een gevolg van de Koude Oorlog; al vóór ‘Tsjernobyl’ ging de angst voor atoombommen naadloos over in de angst voor kernenergie. De onwerkelijke voorstelling van een plutoniumstaat die de burgerlijke vrijheden bedreigt had er voor gezorgd dat de nucleaire technologie door veel mensen beschouwd werd als oncontroleerbaar en onmenselijk. Maar net zo min als welke andere technologie is kernenergie onbeheersbaar of onmenselijk, maar vooral slecht begrepen en daarom bedrieglijk. Dat wist Marie Curie al toen ze zei: “Il n’y a rien à craindre, il suffit de comprendre” (Er is niets te vrezen, het volstaat om te begrijpen”). In Frankrijk heeft men het inderdaad begrepen maar in Duitsland geeft het onverstand de toon aan.

Dinsdag 5 april debatteren op het Landgoed Marlot in Den Haag Theo Richel van de Groene Rekenkamer en libertariër Paul Schreurs over de vraag of kernenergie in Fukushima de ultieme vuurproef heeft doorstaan. Theo Richel vindt van wel en Paul Schreurs vindt van niet. De organisatie van de bijeenkomst is in handen van de Libertarische partij. De toegang is gratis.
Lees verder
Behoudens enkele lichtpuntjes zwetsen de media er weer volop op los over kernenergie. Natuurlijk zijn er problemen met Japanse kerncentrales, maar hoe reëel is het gevaar van een ‘meltdown’ en hoe gevaarlijk is zo’n meltdown uberhaupt. Hoe goed of hoe slecht worden die centrales gecontroleerd? Is er werkelijk sprake van een noodsituatie? Hoe bedreigend is de straling die is vrijgekomen? Stel Uw vragen aan prof dr. Patrick van Esch, natuurkundige en auteur van een dik boek over kernenergie ( lees het hier) en drs. F.B. Schade, radioloog. Woensdag 16 maart 2011, aanvang 20.30 uur.
Deelname is gratis, maar reservering is verplicht. Klik daarvoor hieronder.
PS: U hoeft natuurlijk geen vragen te stellen, U kunt ook gewoon komen luisteren naar wat anderen te berde brengen.
Radioactief afval is geen afval, maar een verzameling zeer waardevolle grondstoffen. Dat betoogt Nasa-ingenieur Kirk Sorensen in het bovenstaande filmpje. Als we in onze maatschappij recycling serieus nemen, dan hergebruiken we het splijtingsafval, en als we dat goed doen kunnen we daar bijna 10 keer de kosten die we nu kwijt zijn aan het opslaan van het radioactieve afval mee terugverdienen. En ook: door een groter gebruik van kernenergie de proliferatie van kernwapens tegenhouden?
In een kerncentrale wordt uranium gespleten, uraniumatomen worden in stukken gehakt, en de zo ontstane ‘splijtingsproducten’ zijn in feite nieuwe chemische stoffen (elementen). Volgens Sorensen telt kernsplijtingsafval - het allergevaarlijkste kernafval dat we kennen - 35 verschillende chemische elementen. Lees verder