We worden als ouders geacht een betere wereld aan onze kinderen (ik heb er 4) na te laten. Prima! Er valt een heleboel te doen, de
mensheid wordt geplaagd door tal van problemen, en terwijl wij die als
volwassenen proberen op te lossen kunnen onze kinderen onbekommerd spelen en leren, tot ze groot genoeg zijn om de fakkel over te nemen.
Want we weten: het is educatief not done om kinderen met grote-mensen-problemen te belasten: als de zaak van papa failliet gaat of als mama het huwelijk opheft dan breng je de kinderen weliswaar op de hoogte, maar je behandelt ze niet als medeverantwoordelijk voor de problemen - of de oplossing ervan. Kinderen moeten zonder angsten of schuldgevoelens opgroeien, toch?.
