Arme bevolkingsgroepen voorzien van schoon drinkwater, dichtbij de
woningen, lijkt een zinvolle vorm van hulp. Hygiëne en lichamelijke
conditie van zowel moeders als kinderen verbeteren. Er worden
dientengevolge meer kinderen geboren en er sterven er minder. Maar deze
hulp kent een keerzijde daar de hoeveelheid voedsel die beschikbaar is
níet evenredig toeneemt. Met een verhoging van de kinderondervoeding
als gevolg.
Drinkwaterprojecten zijn meestal gericht op de armste
bevolkingsgroepen, zoals dorpen en kleine steden op het platteland, en
sloppenwijken in de grote steden. Daar komt veel ondervoeding voor.
Schoon drinkwater dichtbij de huizen zorgt ervoor dat de moeders niet
zover met het water hoeven te sjouwen en dus fitter zijn, en ook
verbetert de hygiëne. Dit leidt onder andere tot een verhoging van het
aantal geboorten en een daling van de kindersterfte. In een omvangrijke
studie onder 2000 gezinnen in Ethiopië bleek dat het aantal kinderen
per gezin met een derde steeg. De resultaten zijn grafisch weergegeven
in de volgende twee figuren (Gibson and Mace 2006).
Gewicht t.o.v. gemiddelde (1=standaardafwijking)
Kinderen vertonen sneller verschijnselen van ondervoeding omdat ze het
meest kwetsbaar zijn. De mate van ondervoeding is gerelateerd aan de
referentie groeicurven van de WHO (WHO 2006a). Ondervoeding zorgt voor
verzwakking en is de belangrijkste oorzaak van ziekten (WHO 2006b, VN
1998). Doordat als gevolg van de drinkwatervoorziening de hygiëne
verbetert en de moeders fitter worden en meer tijd hebben gaan er van
de zieke kinderen minder dood. De statistieken voor een aantal
Afrikaanse landen met voldoende data bevestigen dat. In de jaren
negentig steeg de toegang tot schoon drinkwater
er met een derde, tot circa 63 procent (VN 2005a), en de
kinderondervoeding (te kort voor hun leeftijd, een indicatie van
langdurige ondervoeding) van circa 34 tot 37 procent (WHO 2006c;
Measure DHS 2006).
Hetzelfde mechanisme doet zich voor bij programma’s ter verbetering van
de gezondheidszorg: ook die leiden tot meer kinderen, meer
kinderondervoeding, en niet tot een betere gezondheid (Briend, Hasan,
Aziz en Hoque 1989; Poskitt, Cole, Whitehead en Weaver 1999).
Daar komt nog bij dat de gebruikers niet genoeg geld hebben om de
volledige kosten van de zorg (medicijnen, consulten) en de
watervoorziening (reparaties en vervanging van pompen) te betalen. De
bereidheid van de lokale overheid om de voorzieningen te blijven
subsidiëren is beperkt waardoor zulke voorzieningen meestal niet
duurzaam zijn.
Samenvattend: In families waar voedsel schaars is zorgen
watervoorziening en gezondheidszorg er voor dat het aantal kinderen
toeneemt, met als gevolg meer ondervoeding en ziekte. Bovendien raken
de voorzieningen meestal in verval zodra de hulp stopt.
het wezenlijk probleem binnen grote delen van afrika is echter de macht van de kerk en de daardoor onbespreekbaarheid van geboortebeperking en het streven naar grote gezinnen met veel kinderen. Zowel binnen de islam als binnen de verschillende christelijke richtingen aanwezig in afrika is er geen streven naar beperking van de hoeveelheid toekomstige zieltjes.
Zolang de macht van de kerk niet beperkt kan worden in afrika (en elders) zullen zaken als drinkwaterverbetering en gezondheidzorg slechts een explosie van de bevolking veroorzaken, met alle gevolgen vandien ..
Nieuw commentaar posten