Over de klimaat-‘problematiek’ valt zoveel te berichten dat gekozen is voor een aparte site: de Klimatosoof. Het is niettemin een onderdeel van de Groene Rekenkamer.

De naam is gevonden in de Donald Duck. De klimatosofie is een niet bestaand vak. Het is ondergetekende echter enkele malen overkomen in een radioprogramma vol ontzag gepresenteerd te worden als ‘Hij is klimatosoof’. Er wordt dan snel duidelijkheid gegeven, maar de presentator heeft zichzelf dan wel verraden als onwetend. (Oudere mensen weten dat de schrijver Carmiggelt ooit op het postkantoor vroeg om iets voor hem te epibreren - de beambte ging meteen aan de slag).

Die onwetendheid is niet erg. Hij staat voor de nagenoeg totale onwetendheid die er nu eenmaal is over het klimaat. Bij gewone mensen uiteraard, maar ook bij de pretentieuze types die als klimatoloog hun hypotheek betalen. Het is een jonge wetenschap die nog maar weinig gepresteerd heeft. De laatste jaren is dat wel in een stroomversnelling gekomen, maar te vrezen valt dat over enige tijd veel van dat onderzoek als politiek gemotiveerd en dus onbetrouwbaar door de mand zal vallen.

De Klimatosoof hinkt daarom enigszins op twee benen. Het ene been gaat serieus in op de verschillende onderzoeken die er toch zijn om een antwoord te krijgen op vragen als: wordt het wel warmer? stijgt de zeespiegel wel echt extra?. Maar het andere been vraag zich serieus af of de klimaatproblematiek uberhaupt wel serieus te nemen is: naarmate er meer gaten in worden geschoten  krijgt de beweging die er tegen strijdt steeds meer de trekken van een kudde gelovigen aan de voeten van een televisiedominee. Dat vraagt om een grap af en toe zonder dat we er bij vertellen dat we U in de maling nemen. U zorgt maar dat U wakker blijft.