———————————————————————————————————
———————————————————————————————————
Groenen maken zich van oudsher zorgen over de milieuschade die door boeren wordt aangericht. Een van de voorbeelden daarvan zou de ammoniak zijn die vrij komt uit de mest. Om dat te voorkomen moeten boeren hun mest in de bodem injecteren, maar melkveehouder Meindert Nieuweboer weet al jaren dat hier het middel veel erger is dan de kwaal. In het filmpje legt hij uit hoe de verplichte injectie van mest in de bodem volstrekt averechts werkt. Niet in dat filmpje zitten Nieuweboers ervaringen met een andere milieuvriendelijke manier van mestverwerking die om bureaucratische redenen werd verboden. Dat verhaal staat hieronder.
Meindert Nieuweboer: ‘Koolstof is evenals stikstof, voor al het leven op aarde een
belangrijke voedingsstof. Zuivere koolstof wordt ook gebruikt in de
levensmiddelenindustrie om b.v. maïssuiker te zuiveren van natuurlijke
kleurstoffen. Tate en Lyle in Koog aan de Zaan is zo’n bedrijf.
Als de koolstof verzadigd is moet ze worden afgevoerd en dat gebeurde jaren lang naar melkveebedrijven. Deze mengden de koolstof in mestkelders met als doel de verliezen aan ammoniak (NH3) terug te dringen .De koolstof bindt zich aan de ammonia (NH4) tot ammoniumcarbonaten of anders gezegd ‘bacterieeleiwit’. Dit is niet vluchtig en spoelt ook niet uit, zoals metingen hebben aangetoond. Het kunstmestgebruik werd hierdoor sterk terug gedrongen.
Sinds 2007 mag dit echter niet meer. Milieucontrole van de Provincie Nrd.Holland heeft vastgesteld dat het hier gaat om een ‘afvalstof’ en die moet worden afgevoerd naar een afvalverbrandingsoven.
Indien een veehouder het wil verwerken in zijn mestkelder moet hij beschikken over een vergunning, voor de transporteur en de fouragehandelaar geldt hetzelfde. Zonder vergunning dreigen hoge boetes.
Op de vraag aan de provincie waar de koolstof nu naar toe gaat zei de betreffende ambtenaar: ‘Het wordt verbrand’
Ik vroeg: ‘Dus men maakt er CO2 van?’.
De ambtenaar ontkende dat: ‘Het wordt verbrand’ herhaalde hij.
De zaak heeft inmiddels het ministerie bereikt waar een commissie die belast is met toelaten van meststoffen de minister hierover moet adviseren. Deze commissie wil nu weten welke gewasbeschermings middelen zijn gebruikt op de maïs en andere granen waar de koolstof mee in aanraking is geweest. Dat is onmogelijk: wekelijks worden honderden tonnen granen verwerkt uit alle windstreken. De koolstof kan dus nu niet meer als katalysator in de mest worden gebruikt.’
Noot: Sommige mensen komen op deze pagina omdat ze hier iets verwachten dat met de Ontgroeningsdag 2010 te maken heeft. Wel, Meindert Nieuweboer heeft daar inderdaad het woord gevoerd, maar omdat we daar geen beelden van hebben hebben we hier een filmpje geplaatst dat al eerder was opgenomen en dat qua inhoud gelijkaardig is aan wat Nieuweboer op de Ontgroeningsdag te berde bracht.
“… Deze commissie wil nu weten welke gewasbeschermings middelen zijn gebruikt op de maïs en andere granen waar de koolstof mee in aanraking is geweest. Dat is onmogelijk: wekelijks worden honderden tonnen granen verwerkt uit alle windstreken.”
Bovenstaande lijkt duidelijk, maar is mogelijk niet helemaal kompleet. De maïsverwerker kan toch een rapport vragen aan de toeleveranciers? Zijn de kosten van verbranding van het materiaal niet veel hoger dan levering aan de boeren, als de maïsverwerker niet al geld vraagt voor de koolstof? Het is toch in het belang van de maïsverwerker dat hij de toestromen van maïs goed in kaart kan brengen en er geld mee kan besparen (of zelfs aan kan verdienen)? Theo, een aanvulling op het verhaal zou ik op prijs stellen.
Nieuw commentaar posten